شعر مناسبتی

سلام.

 دیروز تهران بودم. مراسم اختتامیه جشنواره ملی قرآنی دانشجویان سراسر کشور که در بخش جنبی آن که شامل چندین رشته هنری اعم از خط و نقاشی با تکنیک های مختلف و پژوهش و ادبیات بودکه در بخش شعر آقای رجب زاده و من و خانم ایزدی – هم استانی ما- برندگان این جشنواره بودیم که به این دو عزیز تبریک می گویم.

باری هدفم از این خبر این بود که اشاره کنم به جریانی تحت عنوان شعر مناسبتی. من در این جشنواره برای موضوع ویژه یعنی پیامبر اعظم شعر ارسال کردم. خیلی ها را دیدم که می گویند شعر مناسبتی شعر نیست. شاید باید قبول کرد که اگر اجبار کنند که شاعر حتمن برای فلان موضوع شعر بنویسد کار خوبی از آب در نیاید اما اگر من با عشق برای فلان موضوع شعر بنویسم و فلان جشنواره هم کار در همین حال و هوا بخواهد چه اشکالی دارد؟

از این قضیه گذشته حتا در آن نوع هم بالاخره شعری وجود دارد چگونه می توان گفت شعر نیست یا شعر وجود ندارد. این غلط است چرا که حداکثر می توان به ضعف یا قوت آن اشاره کرد.

از سوی دیگر مثلن در زمان صفویه یا همین دوران ما گفتن شعر برای اهل بیت یک ارزش بوده آیا می توان گفت کارهی این دوران به این دلیل که مناسبتی و سوژه ای است شعر نیست؟ این کژ ذوقی است یا عناد که ترکیب بند محتشم یا مثلن برخی کارهای معاصر در این حال و هوا مثل مثنوی معروف علی معلم را شعر ندانیم که چرا موضوعی کار شده است. و در یک کلام این شعرها هستند و قوی هستند و خورشید را نمی توان انکار کرد.

و در آخر یک تجربه بگویم برایتان از شب شعر عاشورای شیراز که امسال وارد دهه سوم شد و یک حرکت مردمی و دلی است که کلن بر همین مبنا بنیان نهاده شده و هر سال یک یا دو نفر یا نماد  از عاشورا موضوع مراسم هستند. حاصل این کار هزاران شعر است که صدها کار خوب و دهها کار ماندگار در بین آنها وجود دارد که هیچ آدم بی طرفی نمی تواند آنها را انکار کند و این سند مانایی این نوع کارها می تواند باشد. و دهها کار دیگر در تاریخ ادبیات ما. به این اضافه کنید که برای برخی شخصیت ها مثل حضرت ام البنین (س)  در طول تاریخ ما یک کار هم گفته نشده - یا ثبت نشده – بود که در همین جریان یک کتاب شعر جمع شد.

 باری از همه ی اینها که بگذریم من معتقدم برای این نوع کارها باید حسی باشد و نظر مرحمتی از سوی صاحبان آن تا شکل بگیرد و بعد مانا باشد. آری ...

/ 4 نظر / 26 بازدید
آريا

سلام دوست تازه ی من. با داستانی از خودم به روزم و منتظر نظر تو دوست خوب. ممنون

فرشته مهر

به نام "او" که مهربانترين مهربانان است آن گاه كه تنها شدي ودر جست وجوي يك تكيه گاه مطمئن هستي بر "او" توكل نما (نمل/79)آن گاه كه نوميدي بر جانت پنجه افكنده و رها نمي شوي به "او "اميدوار باش(زمر/53)آن گاه كه دوست داري كسي همواره به يادت باشد به ياد"او" باش كه او همواره به ياد تو ست (بقره/152)آن گاه كه دوست داري به آرزويت برسي به درگاه "او "دعاكن تا اجابت نمايد(غافر/60)

فرشته مهر

سلام : به نظر من شعر خوب در کل يک ويژگی بايد داشته باشه ...اونم اينکه خداوند بپسنده ...وقتی هدف رضایت اون (یک نفر )باشه بقیه هم می پسندند . علت عزت حافظ و عزیز بودن اشعارش برای اینه که زیر ساخت سروده های او کلام خداست و هدفش رو هم رضای او قرار داده ...اینها بدیهیاتیست که همه میدانیم اما شاید کمتر به آن عمل می کنیم .

درقرآن کریم زیادبه شاعران"الشعراء هم الغاوون"زیادروندادن اونهم شاعرایی که به دنبال امیال نفسانی هستند .کسانی که باشعر مناسبتی مشکل دارن چندتاویژگی دارن :" 1.معتقد نیستند 2.ازخودشون چیزی ندارن وفقط نشخوارمیکنند 2.اکثرا یاشاعر نیستند یاجرات شرکت درجشنواره یامسابقه ای راندارن 4.................گل و....بلبلی .....اند خیلی به اینا توجه نکن اگه سعدی ومولوی وفردوسی موندگارشدن به این خاطربودکه ازمردم بودن ودرخدمت مردم