سلام ديديم سالروز شاعر حماسي ايران فردوسيه گفتيم ما هم اين روز رو پاس بداريم
به نام خداوند چشمان خيس خداوند مردان وبلاگ نويس
همي گويم امروز يک داستان گزيده هم از نامه ي باستان
کجا اين چنين گفت دهقان پير از اين داستان فر و دانش بگير
که اندر دل سال هشتاد و پنج به فرهنگ واگير دور سپنج
يکي مرد بودي امين نام او که دنيا بگردد ابر کام او
يکي داشت وبلاگ پيچيده نام کجا در همش را ببايد لگام
به يک داستان از گياه و دده کجا «محسن زان جهان آمده»
پراکنده شد در جهان نام او همي گشت دنيا ابر کام او
چو رستم چو گودرز و رهام و طوس چو گرگين ميلاد با بوق و کوس
چو خرّاد با زنگه ي شاوران دگر بيژن و گيو و کنداوران
ابا زين و با بوق و کوس آمدند همه پاي او را به بوس آمدند
يکي زان ميان بد زمانيش نام ابا مصطفي، پهلواني به کام
بگفتا که من شاه کانون بدم کجا با تو اکنون پذيره شدم
بخواهم به کانون بيايي همي و هر شنبه طنزي براني همي
امين گفت با او انوشه بزي قوي و تپل چون کلوچه بزي
بجز طنز تو مرمرا کام نيست ببينم به کانون تو را کار چيست...
مداد نوکي را به بازو فکند به بند کمر بر بزد نووک چند
همي از زروئي هم از خود نوشت ابا اهمد و از مباشر سرشت
چنين شنبه ها را به روز آفريد بجز طنز و لبخند چيزي نديد
به يکشنبه ها خود همي مصطفي هم از شعر بنوشت در پست ها
هم از تجربه، عاطفه، هم ز شعر (اين مصرع سانسور)
دو شنبه همان روز نقد دده کجا محسن زان جهان آمده
در اين ماه حتي يکي پست نيز ازو نيست در قلب - کانون پشيز -
سه شنبه همي مهدي موسوي که مي گويد از نامه هاي قوي
چهارم به ياد گوان نوبل خروشد هميشه مونا زنده دل
چو گرد آفريد صف مصطفي همي مي سرايد ز «شيمبورسکا»
از اين شاعر و آن نويسنده بيش سرايد به رسم مي و نوش و نيش
به جمعه يکي مصطفي نام نيز بخواند همي داستان هاي تيز
شما را همي کارگاهي کند به دنياي پر قصه راهي کند
و ديگر پس از مدتي نا مديد خروشي همي از کروني رسيد
که هر پنج شنبه پر از آه و سوز کند نقد حال جريان روز
هم از جشنواره هم از شهر خون هم از مولوي هم ز دار الفنون
چنين است کانون ما راه و رسم همي راه رزم و همي رسم بزم
به پايان شد آن نامه ي باستان و اين جاست پايان اين داستان
چو ابيات بد را همي بسپري همي کمتر از بيست بر نشمري
از اين پس نميرم که من زنده ام که تخم سخن را بپیچانده ام
پي افکندم امروز کوخي بر آب که با اولين لرزه گزدد خراب
